ब्राजिलियन फुटबल स्टार नेयमार जुनियरको नाम विश्व फुटबलमा प्रतिभा, मनोरञ्जन र विवादको मिश्रणका रूपमा लिइन्छ। एक समय विश्व फुटबलमा अर्जेन्टिनाका लियोनेल मेस्सी र पोर्चुगलका क्रिस्टियानो रोनाल्डोपछि तेस्रो महान खेलाडी मानिएका नेयमार अहिले आफ्नो करिअरको सबैभन्दा कठिन मोडमा उभिएका छन्। ३४ वर्षको उमेरमा उनी २०२६ विश्वकप टोलीमा त छन्, तर चोटका कारण मैदानबाहिर छन्। यही कारण अहिले फुटबल समर्थकमाझ एउटा प्रश्न चर्चामा छ— के नेयमारको करिअरको अन्तिम अध्याय अझै स्वर्णिम बन्न सक्छ, वा उनी अपूरो सपनासहित मैदानबाट बिदा हुनेछन् ?
नेयमारको कथा ब्राजिलको सानो सहरबाट सुरु भएको हो। बाल्यकालदेखि नै असाधारण ड्रिब्लिङ र गति भएका उनले ११ वर्षको उमेरमा सान्तोस क्लबको एकेडेमीमा प्रवेश गरे। १७ वर्षको उमेरमा व्यावसायिक फुटबलमा डेब्यु गरेका उनी केही वर्षमै ब्राजिलका सबैभन्दा चर्चित खेलाडी बने। सन् २०११ मा उनले सान्तोसलाई कोपा लिबर्टाडोरेस जिताए, जुन क्लबका लागि महान खेलाडी पेलेपछिको सबैभन्दा ठूलो सफलता थियो। त्यसपछि उनको यात्रा युरोपतर्फ मोडियो।
सन् २०१३ मा बार्सिलोनामा आबद्ध भएपछि नेयमारले आफ्नो करिअरको उत्कर्ष देखाए। मेस्सी र लुइस सुआरेजसँग मिलेर बनेको ‘एमएसएन’ त्रयीले विश्व फुटबलमा प्रभुत्व जमायो। सन् २०१५ मा बार्सिलोनाले च्याम्पियन्स लिगसहित तीनवटा प्रमुख उपाधि जित्दा नेयमार टोलीका प्रमुख खेलाडीमध्ये एक थिए। त्यसबेला धेरै विश्लेषकले उनलाई मेस्सी र रोनाल्डोपछि विश्वकै उत्कृष्ट खेलाडी मात्र होइन, भविष्यको ‘बालोन डी’ओर’ विजेता समेत मान्न थालेका थिए।
तर सन् २०१७ मा उनले बार्सिलोना छोडेर पेरिस सेन्ट-जर्मेन (पीएसजी) जाने निर्णय गरेपछि उनको करिअरले फरक मोड लियो। २२२ मिलियन युरोको विश्व कीर्तिमानी स्थानान्तरण रकममा पीएसजी पुगेका नेयमारबाट समर्थक र क्लब दुवैले ठूलो अपेक्षा गरेका थिए। व्यक्तिगत रूपमा उनले धेरै उत्कृष्ट प्रदर्शन गरे, पीएसजीलाई धेरै घरेलु उपाधि जिताए र क्लबलाई पहिलो पटक च्याम्पियन्स लिगको फाइनलसम्म पुर्याए। तर लगातारको चोटले उनको सम्भावना पूर्ण रूपमा फक्रिन सकेन। पीएसजीमा रहँदा उनले झन्डै १२० खेल चोटका कारण गुमाएको तथ्यांकले उनको करिअरमा चोट कति ठूलो अवरोध बन्यो भन्ने देखाउँछ।
सन् २०२३ मा घुँडाको एसीएल चोट लागेपछि उनको करिअर थप संकटमा पर्यो। लामो समय मैदानबाहिर बसेपछि उनले साउदी अरेबियाको क्लब अल हिलाल छाडेर आफ्नो पुरानो क्लब सान्तोसमा फर्किने निर्णय गरे। विश्वकपअघि पुरानो लयमा फर्किने प्रयास गरिरहेका बेला फेरि अर्को चोटले उनलाई सतायो। मे २०२६ मा क्लबका लागि खेल्ने क्रममा उनको दाहिने खुट्टाको पिँडुलाको मांसपेशीमा ग्रेड–२ स्तरको चोट लागेको थियो। सुरुआतमा सामान्य सुन्निएको भनिए पनि एमआरआई परीक्षणले मांसपेशी च्यातिएको पुष्टि गर्यो। चिकित्सकहरूले दुईदेखि तीन साताको आराम आवश्यक पर्ने बताएका छन्।
यही चोटका कारण नेयमारले ब्राजिलका विश्वकपका सुरुआती खेल गुमाएका छन्। प्रशिक्षक कार्लो एन्सेलोटीले उनको पुनरागमनलाई लिएर कुनै जोखिम नलिने संकेत दिएका छन्। यद्यपि नेयमारले हाल टोलीसँग हल्का प्रशिक्षण सुरु गरिसकेका छन् र विश्वकपको पछिल्लो चरणमा मैदानमा फर्कन सक्ने आशा अझै जीवित छ।
तर प्रश्न केवल चोटको मात्र होइन। नेयमारको उमेर, विगतका चोटहरू र शारीरिक अवस्थाले उनको आगामी करिअरलाई अनिश्चित बनाएको छ। आधुनिक फुटबलमा गति र विस्फोटक क्षमता अत्यन्त महत्वपूर्ण हुन्छ, जुन नेयमारको सबैभन्दा ठूलो शक्ति थियो। बारम्बारका मांसपेशी र घुँडाका चोटले यही क्षमता कमजोर बनाएको विश्लेषण हुने गरेको छ। केही विज्ञका अनुसार उनी अब पुरानोजस्तो खेलाडी बन्न नसक्ने सम्भावना बढी छ, तर अनुभव, पासिङ र खेल पढ्ने क्षमताले उनी अझै पनि महत्वपूर्ण भूमिका खेल्न सक्छन्।
समर्थकहरूको भावना भने मिश्रित देखिन्छ। एक पक्षका लागि नेयमार अझै पनि ब्राजिलको सबैभन्दा ठूलो फुटबल नायक हुन्। ७९ अन्तर्राष्ट्रिय गोलसहित उनी ब्राजिलका सर्वाधिक गोलकर्ता हुन् र उनको पुनरागमनको समाचारले धेरै समर्थक भावुक बनेका थिए। विश्वकप टोलीमा चयन हुँदा नेयमार स्वयंले घण्टौं रोएको बताएका थिए।
अर्कोतर्फ, केही समर्थक र विश्लेषकहरू भने उनको फिटनेस र टोली छनोटलाई लिएर आलोचनात्मक छन्। विश्वकपअघि चोटको वास्तविक अवस्था लुकाइएको आरोपदेखि लिएर उनीमाथि अत्यधिक निर्भर भएको भन्दै ब्राजिल फुटबल संघको आलोचना समेत भएको छ। सामाजिक सञ्जाल र फुटबल समुदायमा उनको करिअरबारे बहस अझै जारी छ— के उनी आफ्नो अन्तिम विश्वकपमा नायक बन्नेछन्, वा यो केवल एउटा भावनात्मक विदाइ हुनेछ ?
यद्यपि एउटा तथ्य निर्विवाद छ। नेयमारको करिअरले विश्व फुटबललाई असंख्य स्मरणीय क्षण दिएको छ। उनी प्रतिभाले भरिपूर्ण खेलाडी थिए, जसले विश्व जित्न सक्थे। तर फुटबलमा प्रतिभामात्र पर्याप्त हुँदैन, शरीरले पनि साथ दिनुपर्छ। अहिले नेयमार आफ्नो जीवनकै सबैभन्दा ठूलो प्रतिस्पर्धामा छन्— विपक्षी टोलीसँग होइन, आफ्नै शरीरसँग। यदि उनले यो लडाइँ जिते भने, २०२६ विश्वकप उनको करिअरको सबैभन्दा सुन्दर अध्याय बन्न सक्छ। यदि जित्न सकेनन् भने पनि, उनी विश्व फुटबलका सबैभन्दा प्रतिभाशाली तर अपूरा सपनाका खेलाडीमध्ये एकका रूपमा सधैं सम्झिनेछन्।
फीचर फ़ोटो: रोनी मयकड़ोनाल्ड, विकिमिडिया कमन्स मार्फत, CC BY 2.0 लाइसेन्स अन्तर्गत।